رنج زیر پوست

عجب قصیه تلخیست قصیه زندگانی، برادرجان

آفرین به شجاعت و صداقت کارگردان....

روحشون شاد

بسیاری از انسان ها با رنج متولد می شن، با رنج زندگی می کنن و با رنج هم از دنیا می رن...گویی رنج جزئی جداناشدنی از وجودشونه.. روح محسن عزیز شاد

روحت شاد مرد. چه رنج ها که پشت چهاردیواری های این جامعه، پنهان و ناگفته باقی ماندند...

خیلی خوب بود و حیف که این مستندساز خوب و منتقد سینما رو زود از دست دادیم. روحش شاد

چقدر غریب و تکان‌دهنده بود. یادشون گرامی

دردناک و تلخ… روح محسن عزیز شاد

اثرگذارترین فیلمی بود که از وقتی یادم میاد دیدم

تلخ بود و متاسف کننده. خداوند آقای کارگردان را رحمت کند.تسلیت به همسر گرامی شان.

در زندگی زخم‌هايی هست كه مثل خوره در انزوا روح را آهسته می‌خورد و می‌تراشد. اين دردها را نمی‌شود به كسی اظهار كرد چون عموماً عادت دارند كه اين دردهای باورنكردنی را جزو اتفاقات و پيش آمدهای نادر و عجيب بشمارند و اگر كسی بگويد يا بنويسد مردم بر سبيل عقايد جاری و عقايد خودشان سعی می‌كنند آن را با لبخند شكاک و تمسخرآميز تلقی كنند

متاسفم واقعا مستند دردناکی بود و تلخ تر درگذشت محسن عزیز

هی محسن آی محسن، تی نوم هم فَکَت