صدای قدم‌های آب

خیلی خوشم اومد. واقعا تشکر از مجموعه هاشور و هزاران هزار تشکر از سازندگان این مجموعه ی امید بخش و زیبا. واقعا فکر نمی کردم سمنان همچین شهری باشه. تصویر اولیه ی من از سمنان یک شهر بیابانی و خشک بود که واقعا این مستند من رو ترغیب کرد که حتما برم یکی دو روزی سمنان رو ببینم. البته با یک نصف روز توقف در سمنان این تصویر در ذهنم شکل گرفته بود که یک شهر با اصالت و سنتیه ولی در این مستند اصالت رو یک جور دیگه دیدم و لذت هم بردم.تصور کنید یک شهر از چند قرن پیش نقشه ی تقسیم آب داشته!! نقشه تقـسیـــــــم آب!! الان که الانه خیلی از جاها رو من می شناسم دو تا روستای کوچک با زیر 100 نفر جمعیت؛ هنوز که هنوزه به خون هم تشنه ن بخاطر اینکه سهم آب همدیگه رو نمی دن و چه کارهایی که نمی کنن برای سهم آب. اون وقت توی سمنان، چند صد سال پیش آب رو می بینی وقف می کنن و براش سند هم تنظیم می کنن و امروز هم اون سند رو بعنوان میراث در موزه نگهداری می کنن و ادامه دهنده همون نظام تقسیم آب هستند.درود به مردم نازنین سمنان و همه ی بزرگانی که در این دیار چنین سنت های پسندیده ای رو از خودشون گذاشتند. نکته آخر که لذت بردم ازش، واقعا این بود که اصلا تصور نمی کردم؛ یک سوم مساحت شهر سمنان به گفته این مستند بعنوان باغ هستش و محصول کشاورزی داره و کشاورزی یک شغل شهری محسوب میشه، نه روستایی؛ چون ساکنان شهر هر کدوم قطعه زمینی دارند و محصولی تولید می کنند که ان شاالله پر روزی و پر برکت باشند. اما همه اینها به لطف نظام تقسیم آب هستش که از گذشته پایه گذاری شده.چقدر زیبا بود.دیدن این مستند.نمونه ی پایبندی به یک ساختار اصیل و همکاری جمعی در اداره اون.درود به شما مردمان نازنین.