علی روئینتن کارگردان «آتش و گلستان» گفت: این اثر در دل روایت خود، داستان کارگردانی را دنبال میکند که میخواهد درباره شهید ابراهیم هادی فیلم بسازد و برای این کار تیمی را جمع میکند و تحقیقات آنها به شکلگیری همین اثر منجر میشود.
به گزارش هاشورنیوز به نقل از سوره سینما، علی روئینتن درباره شکلگیری ایده مستند «آتش و گلستان» گفت: ابتدا پیشنهاد ساخت فیلمی درباره شهید ابراهیم هادی را دادم و برای نگارش فیلمنامه سینمایی درباره او شروع به تحقیق کردم. هرچه جلوتر رفتم، دیدم تحریفهایی درباره این شخصیت اتفاق افتاده است. از طرفی، ابراهیم هادی وجوه مختلف و زیبایی داشت و همین موضوع باعث شد مسیر تحقیق را ادامه بدهم.
کارگردان «دلشکسته» ادامه داد: درنهایت، تصویری که از این تحقیقات شکل گرفت، «آتش و گلستان» شد؛ فیلمی که در دل روایت خود، داستان کارگردانی را دنبال میکند که میخواهد درباره شهید ابراهیم هادی فیلم بسازد و برای این کار تیمی را جمع میکند و تحقیقات آنها به شکلگیری همین اثر منجر میشود.
روئینتن درباره دلیل علاقهاش به ساخت این فیلم گفت: هویت و تمدنی که به آن افتخار میکنیم، با ایران گره خورده است. یکی از بزرگترین اتفاقات تاریخ معاصر ایران نیز جنگ ایران و عراق بود؛ جنگی طولانی که در آن انسانهایی برای ایران جان دادند. فکر میکنم این بخش بزرگ از تاریخ ما که با خون آدمها نوشته شده، نباید فراموش شود و باید ردی از آن برای آیندگان باقی بماند؛ نه با پروپاگاندا و دلواپسی، بلکه با نگاهی باز و انسانی.
این کارگردان سینما افزود: دریافت من از «آتش و گلستان» نوعی شهیدخوانی معاصر است. آنقدر به این موضوع علاقه دارم که دوست دارم روزی مستندی درباره مردم بسازم؛ مردمی که جنگ را یک روز، چند روز یا هشت سال تجربه کردند، اما امروز هر روز برای ایران میجنگند. سفرههایشان کوچکتر و زندگیشان سختتر شده، اما همچنان پای وطنشان ایستادهاند.
کارگردان «آتش و گلستان» درباره واکنش مخاطبان به فیلم گفت: در جشنواره فجر دو اکران از فیلم داشتم و بازخوردهایی دیدم که حتی اشک من را درآورد. فیلم بیشتر از آنچه تصور میکردم با مردم ارتباط برقرار کرد و واکنش مردم، منتقدان و سینماگران برایم جذاب بود.
او ادامه داد: تلاش کردم کاری متفاوت با فیلمهای دیگر باشد. در حالی که فیلمهای داستانی معمولاً تعداد کاتهای مشخصی دارند، «آتش و گلستان» بیش از دو هزار کات دارد. به نظرم شبیه یک لحاف چهلتکه است که تکههای کوچک در کنار هم قرار گرفتهاند و در نهایت تصویری زیبا و نورانی ساختهاند.
این مستندساز گفت: من فیلمسازیام را به مرکز گسترش مدیون میدانم و از محمد آفریده و برادر شهیدش به دلیل لطف، محبت و اعتمادی که به من داشتند، به نیکی یاد میکنم. مرکز گسترش و جشنواره سینماحقیقت از جریانهای مهم و نظاممند سینمای ایران است و با وجود شناختهشدن به عنوان فیلمساز داستانی، ارادت ویژهای به سینمای مستند و مرکز گسترش دارم.
روئینتن درباره اهمیت پرداختن به زندگی شهدا در هفته دفاع مقدس گفت: شهادت با فرهنگ ما عجین شده و از آغاز پیدایش ایران تا امروز، انسانهای زیادی در راه ایران جان دادهاند. در ایران از نوزاد و دانشآموز تا پیر و بزرگ، شهید داشتهایم و این بخشی از فرهنگ و تاریخ ماست. همه این انسانها جان خود را دادند تا ایران بماند و امروز ایران بر خون آنها استوار است.
او ادامه داد: به نظرم هرکسی با هر ایدئولوژی و دیدگاهی که در جنگ یا حتی در شهر جان خود را از دست داده باشد، حرمت دارد. این آدمها بخشی از فرهنگ آینده مملکت ما را میسازند و تاریخ در آینده از هزینههایی که برای ایران داده شده، یاد خواهد کرد.
کارگردان «آتش و گلستان» تصریح کرد: ممکن است چند سال دیگر، وقتی فیلمی مثل «آتش و گلستان» نمایش داده شود، برخی تصور کنند آنچه در فیلم میبینند افسانه است یا باور نکنند چنین آدمهایی وجود داشتهاند، در حالی که واقعاً وجود داشتهاند و جانفشانیهایی کردهاند که طبیعی و معمول نبوده است. به صراحت میگویم کارهایی که مردم ایران انجام میدهند و حماسههایی که میآفرینند، در بسیاری موارد در هیچ جای دیگری از جهان نمونه مشابهی ندارد.
مستند «آتش و گلستان» ساخته علی روئینتن، تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی است.
