
وینسنت پاستوره، بازیگر باسابقه آمریکایی که با ایفای نقش سالواتوره «بیگ پوسی» بونپنسیرو در سریال ماندگار «سوپرانوز» (The Sopranos) به شهرت جهانی رسید، در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
به گزارش هاشورنیوز به نقل از آسوشیتدپرس، باب مکگوان، مدیر برنامههای پاستوره، اعلام کرد که خبر درگذشت این بازیگر را روز شنبه از وینسنت کوراتولا، دیگر بازیگر سریال «سوپرانوز»، دریافت کرده است.
به گفته مکگوان، پاستوره پس از آنکه چند روزی از او خبری نبود، در خانهاش در منطقه سیتی آیلند نیویورک پیدا شد. او همچنین گفت در روزهای اخیر تلاش میکرده برای پیشنهاد یک پروژه جدید با این بازیگر تماس بگیرد.
مکگوان درباره پاستوره گفت: «او وفادارترین موکلم بود، همیشه در کارهای خیریه مشارکت میکرد و از آن دست آدمهایی بود که بدون چشمداشت به دیگران کمک میکرد؛ ویژگیای که در این حرفه کمتر دیده میشود.»
رابرت اترمن، مدیر برنامههای پیشین پاستوره که بیش از ۳۰ سال با او همکاری داشت نیز از او به عنوان فردی مهربان و سخاوتمند یاد کرد. او گفت پاستوره هرگز درخواست طرفدارانش برای عکس یا امضا را رد نمیکرد و همواره قدردان کسانی بود که از او حمایت میکردند.
اترمن همچنین تأکید کرد که پاستوره عاشق بازیگری بود و همواره از بازیگران جوان حمایت میکرد و برای راهنمایی آنها وقت میگذاشت.
مایکل ایمپریولی، همبازی و دوست قدیمی پاستوره، نیز در اینستاگرام با انتشار پیامی نوشت: «سالها در کنار هم کار کردیم و به نقاط مختلف آمریکا، ایتالیا و استرالیا سفر کردیم. لحظات خوب و خندههای زیادی را با هم گذراندیم. وینی قلب مهربانی داشت و عمیقاً به خانواده و دوستانش اهمیت میداد. همیشه دلتنگش خواهم بود.«
پاستوره فعالیت سینمایی خود را از دهه ۱۹۸۰ آغاز کرد و در فیلمهایی مانند «رفقای خوب» (Goodfellas)و «بیداریها» (Awakenings)که هر دو در سال ۱۹۹۰ اکران شدند، ایفای نقش کرد. او در طول دوران حرفهای خود اغلب نقش گانگسترها و خلافکاران را بازی میکرد، اما بیش از هر چیز با نقش سالواتوره «بیگ پوسی» بونپنسیرو، دوست تونی سوپرانو که بعدها به خبرچین افبیآی تبدیل میشود، در ذهن مخاطبان ماندگار شد.
وینسنت پاستوره در منطقه برانکس نیویورک متولد شد و دوران کودکی خود را در نیو راشل گذراند. او در دوران جنگ ویتنام به نیروی دریایی آمریکا پیوست و پس از پایان خدمت، در دانشگاه پیس تحصیل کرد. از وینسنت پاستوره یک دختر به نام رنه پاستوره به یادگار مانده است.


